روزهایم باتنهایی توسرشدتنهایی که هیچ گاه سخنی برحسب باهمبودم نزدیم وتو چه نزدیکی ومن چه دور.روزهایم بافکرتوآغازمیشودوادامه دارآخرچرابه تو نرسیدم توجلوه ای ازدل درکناردل دیوانه ی منی ودرآینه وصف تومی توان حرف دل راتاباندهمان حرفی که نشان دل است.ودیشب تمام خاطرات پیشین رابه خاطربادسپردم تاآنراباخودببردوبه گوش ماه قدیمی برساند صدای خنده هایش هنوزتوی گوشم است هنوز اوراحس می کنم اماباوجودتوزندگیم درزمره عاشقان است نه دلباختگان دوست ندارم به توبگویم دوست دارم چوندرگفتن دوست دارم حسی وجود داردکه مراازگفتن این دوکلمه بازمیداردولی گاه همین دوکلمه معانیی درتعاریف مختلف مانند:عشق دوستی صداقت اعتمادویاگاه ندامت وتنفرنهفته است.واگراین کلمات نبودن گوی عاشقت نبودم.صدای هق هق دلم باریتم موسیقی احساسی هوایی رادردلم می آفریندکه هیچ کس قادربه آرام کردن آن نیست جز دونفرکه اولین آن آفریدگاراین هواوبعدی خودت. @@@ ماه من @@@...